Μια γλυκιά μαγιάτικη μέρα σαν και σήμερα ξημέρωσε εβδομήντα πέντε χρόνια πριν στο Βερολίνο ∙ σε ένα Βερολίνο καθημαγμένο, που μάζευε τα ερείπια και τα κορμιά των νεκρών του, σημάδι του τι προκαλεί ο πόλεμος σε όσους αψηφούν την ανθρωπιά και την Ειρήνη. Μια τέτοια γλυκιά μέρα η Γερμανία αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει, αποδεχόμενη την ανωτερότητα όσων αγωνίζονται για το δίκιο και την ελευθερία των λαών, με μεγάλο πρωταγωνιστή αυτού του αγώνα τη Ρωσία, που θυσίασε πάνω από είκοσι εκατομμύρια ψυχές της στον βωμό της Ειρήνης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Στη χώρα μας, σήμερα περισσότερο από ποτέ, αντιλαμβανόμαστε τη σημασία και τον συμβολισμό αυτής της μέρας. Βρισκόμαστε σήμερα υπό ένα νέο καθεστώς πολέμου, τον πόλεμο της φτώχειας, της κοινωνικής εξαθλίωσης, των ανισοτήτων και της υποτέλειας, που μας έχει επιβληθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την εγχώρια ολιγαρχία του πλούτου. Προσμένουμε όσο ποτέ να σημάνουν επιτέλους οι καμπάνες την Ανάσταση και τούτο το χώμα να ξαναγίνει δικό μας – χρέος μας βαρύ απέναντι σε όσους έδωσαν τη ζωή τους για την Ελευθερία και το Δίκιο. Για να λάβουν επιτέλους τα όνειρα εκδίκηση, για να ξαναβρεί το φως τον δρόμο του στην ανηφόρα της ψυχής μας.

Σύμφωνα με το Χέμινγουεϊ, κάθε άνθρωπος που αγαπά την Ελευθερία, χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό, πολλά περισσότερα από αυτά που μπορεί να πληρώσει. Τιμούμε τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών, τον αγώνα και το αίμα που οι λαοί της Ευρώπης έδωσαν για να νικήσουν το τέρας του ναζισμού. Σε αυτό τον αγώνα η Σοβιετική Ένωση και η Ελλάδα πλήρωσαν μεγάλο φόρο αίματος και έχει πολύ μεγάλη αξία η μνήμη αυτής της μεγάλης νίκης για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες που αγαπούν τη Δημοκρατία και την Ελευθερία.