Υπάρχει ακόμη ανάγκη για περισσότερο διαγενεακό διάλογο και συμμετοχή. Πριν έντεκα χρόνια η Σλοβενική Προεδρεία πρότεινε να ανακηρυχθεί η 29η Απριλίου ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Αλληλεγγύης μεταξύ Γενεών.

Η πρότασή τους βασίστηκε στις υποδείξεις της πλατφόρμας Age Platform και του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Νεολαίας. Η πρώτη Ευρωπαϊκή Ημέρα καθιερώθηκε επίσημα στις 29 Απριλίου του 2009.

Είναι μια ευκαιρία για όλους να συνειδητοποιήσουμε ότι οι λαοί της Ευρώπης ζουν περισσότερο και παραμένουν πιο υγιείς από ποτέ -και να αξιοποιήσουμε τα οφέλη που μας προσφέρει. Και αυτό δεν είναι ούτε άδικο ούτε κοινωνικά ασύμμετρο. Ενεργός γήρανση σημαίνει για τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας:

  • Περισσότερες ευκαιρίες να συμμετέχουν πλήρως στην κοινωνία
  • Ευκαιρίες απασχόλησης
  • Ενθάρρυνση να αναλαμβάνουν εθελοντική εργασία (π.χ. παροχή βοήθειας σε μέλη της οικογένειας)
  • Μεγαλύτερη ανεξαρτησία χάρη σε ειδικά προσαρμοσμένες κατοικίες, υποδομές, εφαρμογές Τεχνολογίας και Πληροφοριών και μεταφορές.

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) αντιμετωπίζει σήμερα γήρανση τμήματος του πληθυσμού της ως αποτέλεσμα της κοινωνικής προόδου που οδήγησε μεταξύ άλλων σε σημαντική μείωση της θνησιμότητας και ως εκ τούτου σε αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης.

Η διαγενεακή αλληλεγγύη είναι εξαιρετικά σημαντική ειδικά στη σημερινή εποχή που τα κοινωνικό-οικονομικά συστήματα περνούν κρίση. Η νέα γενιά με τις τεχνολογικές της γνώσεις μπορεί σε συνδυασμό με την εμπειρία των παλαιότερων να φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Όταν οι νέοι ενώνουν τις δυνάμεις τους με τους γηραιότερους, μπορούν να προκύψουν πραγματικά υπέροχες συνεργασίες.

Σε μια εποχή όπου οι Ευρωπαίοι ηγέτες αναθεωρούν το μέλλον της Ευρώπης, χρειάζεται να συμπεριλάβουμε όλες τις γενιές στη δημοκρατική συζήτηση και στη διαμόρφωση πολιτικών και να προωθήσουμε την ηλικιακή ποικιλότητα σε όλους τους κοινωνικούς τομείς. Η ενασχόληση, η συμμετοχή και η διάδραση αποτελούν τις βασικές προϋποθέσεις, ώστε να χτιστεί μια κοινωνία η οποία θα είναι πραγματικά φιλική προς τους ηλικιωμένους.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να τιμήσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών στην οποία έχουν βασιστεί και οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες.  Οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας έχουν συμβάλλει σε πολύ μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια της ζωής τους στα συστήματα κοινωνικής προστασίας και συνεχίζουν να συμβάλλουν σημαντικά στις κοινότητές τους.

Πρέπει να αναγνωριστεί ο κοινωνικός τους ρόλος και χρειάζεται να κάνουμε ακόμη περισσότερα ώστε να αναχαιτίσουμε τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό στις μεγαλύτερες ηλικίες και να αντιμετωπίσουμε το συνταξιοδοτικό χάσμα μεταξύ των δύο φύλων.

Παράλληλα, η σημερινή νέα γενιά αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις, από την εργασιακή αβεβαιότητα και τη δυσκολία πρόσβασης στα συστήματα κοινωνικής προστασίας μέχρι τη δυσκολία εξισορρόπησης μεταξύ του εργασιακού και προσωπικού βίου.

Η σημερινή Ευρωπαϊκή κοινωνία χρειάζεται αύξηση των επενδύσεων στην εκπαίδευση και μόρφωση, καλύτερες υπηρεσίες παιδικής μέριμνας και μακροχρόνιας φροντίδας καθώς και την πολιτική βούληση που θα εκσυγχρονίσει τα συστήματα κοινωνικής προστασίας ώστε να μην πλήττουν τους νέους.

Για να επιτευχθεί αυτή η ισορροπία πρέπει να δημιουργήσουμε δομές στις οποίες οι γενιές θα μπορούν να επικοινωνούν, θα μπορούν να κατανοούν τις προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει η κάθε πλευρά και θα βρίσκουν δημοκρατικές λύσεις δίκαιες για όλους.

Ο δρόμος των νέων προς την ανεξαρτησία και την αυτονομία έχει γίνει πολύ δύσκολος. Πολλοί νέοι δυσκολεύονται να σχεδιάσουν το μέλλον τους λόγω της αβεβαιότητας στην αγορά εργασίας, των μεγαλύτερων μεταβατικών περιόδων από το σχολείο στην εργασία και των συστημάτων πρόνοιας που δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα των σημερινών νέων.

Αν δεν τα πάμε καλύτερα, κινδυνεύουμε με αύξηση των ανισοτήτων μεταξύ των γενεών στις Ευρωπαϊκές κοινωνίες. Μια πιο κοινωνική και βιώσιμη Ευρώπη θα πρέπει να έχει ένα σύστημα πρόνοιας βασισμένο στη διαγενεακή αλληλεγγύη, να επενδύει περισσότερους πόρους για καλύτερα συστήματα φροντίδας ώστε να διασφαλιστεί η ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής και να προετοιμάζεται για τις δημογραφικές αλλαγές.

Με αλλά λόγια, μια πιο Κοινωνική Ευρώπη πρέπει να διασφαλίσει πως τόσο οι νέοι όσο και οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη στο παρόν και στο μέλλον τους.

Η Οικονομία της Τρίτης Ηλικίας μπορεί να αποτελέσει επιτυχία μόνο εάν οι νεότεροι έχουν ενεργό ρόλο. Η συμβολή τους μας προσφέρει έναν κόσμο αλληλεγγύης στην ψηφιακή εποχή, συνδυάζοντας πλήρη συμμετοχή και φροντίδα υψηλών προδιαγραφών που ανταποκρίνεται στις ανάγκες των Ευρωπαίων μεγαλύτερης ηλικίας.