Η 23η Απριλίου έχει καθιερωθεί διεθνώς από την UNESCO ως Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου, αφιερωμένη σε δύο μεγάλους δημιουργούς της παγκόσμιας λογοτεχνίας, στις 23 Απριλίου 1616 έφυγαν από τη ζωή δύο μεγάλα ονόματα των γραμμάτων: ο Ισπανός συγγραφέας του Δον Κιχώτη Μιγκέλ Ντε Θερβάντες και ο Άγγλος δραματουργός Γουίλιαμ Σέξπιρ.

Ας πάμε πίσω στο χρόνο. Στο 1434, πιο συγκεκριμένα. Εκεί όπου ο πεισματάρης και φιλόδοξος Ιωάννης Γουτεμβέργιος έκανε τα πρώτα του βήματα στον πολλά υποσχόμενο τομέα της τυπογραφίας. Ο Γερμανός σιδηρουργός και χρυσοχόος, άρχισε να πειραματίζεται με κινητούς ξύλινους χαρακτήρες, με αποτέλεσμα τα πρώτα δείγματα των εκτυπωτικών του επιτευγμάτων να διαφαίνονται το 1436, οπότε κι εκτυπώνει κυρίως θρησκευτικά βιβλία.

Σαν πετυχαίνει τη διπλής όψεως εκτύπωση χαρτιού το 1441, η Ευρώπη υποκλίνεται μπροστά του και ο ίδιος που θέλει να γραφτεί το όνομά του με χρυσά γράμματα στα κιτάπια της Ιστορίας, εκτυπώνει το πρώτο ολοκληρωμένο βιβλίο το 1455. Και δεν είναι άλλο από την Βίβλο των 45 γραμμών στα λατινικά σε 180 αντίτυπα.

Έκτοτε, εκτυπώθηκαν εκατομμύρια βιβλία. Βιβλία που μας κάνουν πάντα να αντιλαμβανόμαστε πως δεν είμαστε μόνο παρατηρητές αλλά και συμμετέχοντες στο σύμπαν που μας φιλοξενεί. Πως έχει μεγαλύτερη αξία το να καταλάβεις από το να μάθεις.  Πως για να σκεφτείς καινούργια πράγματα, πρέπει να σπάσεις κόκαλα μες στο κεφάλι σου. Πως τελικώς δεν υπάρχουν κανόνες, κι όλοι μας είμαστε οι εξαιρέσεις ενός κανόνα που δεν υπάρχει.

Αυτά τα ίδια βιβλία άλλες φορές μιλούν για δικαιώματα κι ελευθερίες τονίζοντας πως πρώτο, αλλά και βασικότερο προαπαιτούμενο ενός πολιτισμού είναι η Δικαιοσύνη. Άλλες πάλι φορές, λένε για τον άνθρωπο που αναλογίζεται και κρίνει όσα βλέπει. Άλλες εστιάζουν στην αγάπη, αλλά και τη φιλία.

Κι είναι τότε που στις σελίδες τους κραυγάζουν όλα εκείνα που μοιάζουν λίγο ή πολύ με την ευτυχία. Την ευτυχία που είναι φτιαγμένη για να μοιράζεται. Την ευτυχία που σε σπρώχνει να αγαπήσεις και σε υποχρεώνει να αγαπηθείς. Την ευτυχία που μοιάζει μικρή όταν την κρατάς στα χέρια σου, και την ίδια ευτυχία που όταν την αφήνεις, φαντάζει τόσο μεγάλη και πολύτιμη.

Αυτή είναι η χρησιμότητα λοιπόν, των βιβλίων, των οποίων την ύπαρξη οφείλουμε στο Γουτεμβέργιο, και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου στις 23 Απριλίου, ας βρούμε λίγο χρόνο για να διαβάσουμε, γιατί υπάρχουν χειρότερα εγκλήματα από το να καις βιβλία. Ένα εξ αυτών είναι να τα αγνοείς. Και μαζί να ξεχνάς πως όσο κοιτάζεις χαμηλά, δε θα μπορέσεις να βρεις ένα ουράνιο τόξο.