Η 19η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στην Κακοποίηση των Παιδιών. Η επιλογή της ημερομηνίας δεν έγινε τυχαία, αφού συνδυάζεται με την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού (20 Νοεμβρίου). Η πρωτοβουλία ανήκει στην «Women’s World Summit Foundation» (WWSF), που συσπειρώνει μη κυβερνητικές οργανώσεις για την υπεράσπιση του παιδιού.

Η κακοποίηση των παιδιών αναγνωρίστηκε ως ιδιαίτερο φαινόµενο µόλις τις τελευταίες δεκαετίες. Τι είναι όμως η παιδική κακοποίηση; Είναι η δράση ενός ενήλικα ή η αποτυχία του να αναλάβει δράση που οδηγεί είτε σε σωματική βία, σεξουαλική βία, συναισθηματική βία, αμέλεια, ιατρική αμέλεια είτε σε μεγάλο ρίσκο να πάθει κακό ένα παιδί.

Η πιο συνηθισμένη μορφή κακοποίησης απέναντι σε παιδιά είναι η συναισθηματική βία και μπορεί να είναι δια βίου. Το γιατί συμβαίνει μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Πολλοί γονείς παρασύρονται και δεν καταλαβαίνουν πόση δύναμη χρησιμοποιούν όταν χτυπούν ένα παιδί για να το τιμωρήσουν για μια σκανταλιά που έκανε. Επίσης πολλοί αγνοούν εναλλακτικές μεθόδους για να πειθαρχούν με θετικό και δημιουργικό τρόπο τα παιδιά και τις περισσότερες φορές καταφεύγουν σε ακατάλληλες και άγριες μεθόδους όπως η σωματική βία.

Σίγουρα οι περισσότεροι γονείς δεν έχουν σκοπό ούτε θέλουν να βλάψουν τα παιδιά τους αλλά πολλοί καταλήγουν να τα κακοποιούν λόγω σύγχυσης επειδή δεν γνωρίζουν τι δυνατότητες και τι ανάγκες έχει το παιδί σε κάθε ηλικία. Ακόμα δυσκολεύονται στο να ανταποκριθούν σωστά στη διαφορετική συμπεριφορά του παιδιού όσο μεγαλώνει.

Ο καλύτερος τρόπος για την πρόληψη της παιδικής κακοποίησης είναι η ενημέρωση. Οι οικογένειες πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως ο τρόπος που συμπεριφέρονται στα παιδιά τους τα επηρεάζει και διαμορφώνει το χαρακτήρα τους. Τα παιδιά που βιώνουν βία σε μικρή ηλικία είναι πολύ πιθανόν αργότερα στη ζωή τους να ασκήσουν και αυτά βία, να έχουν προβλήματα υγείας, να εμφανίσουν κατάθλιψη, να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και να αποτύχουν στο σχολείο.

Οι γονείς που δυσκολεύονται να χειριστούν τα παιδιά τους και καταφεύγουν σε απρεπή συμπεριφορά μπορούν να συμβουλευτούν ειδικούς και να παρακολουθήσουν προγράμματα εκπαίδευσης γονέων. Σε κάθε περίσταση, θα πρέπει να γίνονται το παράδειγμα για τα παιδιά τους αποφεύγοντας τη βία και μαθαίνοντας τους πως η βία δεν είναι υγιής τρόπος επίλυσης των διαφορών. Ρόλο στην πρόληψη της παιδικής κακοποίησης έχει και η κοινωνία, η οποία δεν πρέπει να σιωπά αλλά να μπορεί να αναγνωρίσει τα συμπτώματα βίας και να αναφέρει τα περιστατικά.