Προς: τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Επιστολή της Greenpeace αναδεικνύει την αντιμετώπιση της πλαστικής ρύπανσης ως ένα ζήτημα υψίστης οικολογικής σημασίας. Το σημαντικό, όμως, είναι η αντιμετώπιση αυτή της πλαστικής σπατάλης να γίνει με βάση τη μείωση των προϊόντων μιας χρήσης και την επαναχρησιμοποίηση. Οι βασικοί άξονες που αναδεικνύει ο Άλκης Καφετζής, υπεύθυνος της εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace, είναι ο δραστικός περιορισμός της κουλτούρας μίας χρήσης, η δημιουργία κινήτρων για την επένδυση σε συστήματα επαναχρησιμοποίησης, η ουσιαστική εφαρμογή της διευρυμένης ευθύνης παραγωγού και ο ειλικρινής διάλογος με την κοινωνία.

Πιο συγκεκριμένα, γίνονται οι παρακάτω προτάσεις και παρατηρήσεις.

α) Η ουσιαστική ενημέρωση των πολιτών είναι πολύ σημαντική, αλλά η έκφραση «κατάργηση του πλαστικού μίας χρήσης» δημιουργεί ενδεχομένως εσφαλμένες εντυπώσεις.

β) Η κατάργηση της διάθεσης στην αγορά ορισμένων πλαστικών προϊόντων μίας χρήσης δεν πρέπει να σημαίνει αντικατάστασή τους από άλλα προϊόντα, τα οποία και πάλι θα είναι μίας χρήσης. Η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν θα επέλθει με αντικατάσταση του πλαστικού από άλλα υλικά μίας χρήσης.

γ) Η Διευρυμένη Ευθύνη Παραγωγού θα πρέπει να λειτουργήσει ως ένας μηχανισμός κινήτρων με στόχο τον σωστότερο σχεδιασμό των προϊόντων και όχι ως συγχωροχάρτι για τους παραγωγούς ώστε να συνεχίζουν να παράγουν τα ίδια προϊόντα που αποδεδειγμένα συνιστούν πρόβλημα για το περιβάλλον και την κοινωνία.

δ) Αντί να εξετάζεται η εφαρμογή, αντίστοιχα με την πλαστική σακούλα, του περιβαλλοντικού τέλους στα πλαστικά ποτήρια μίας χρήσης, προτεραιότητα θα έπρεπε να είναι η δημιουργία ενός πλαισίου κινήτρων για τη δημιουργία συστημάτων επαναχρησιμοποίησης. Με τον τρόπο αυτό, το βάρος δεν θα πέσει για άλλη μία φορά αποκλειστικά στον τελικό καταναλωτή, ενώ θα υπάρξουν περισσότερες ευκαιρίες για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

ε) Στην περίπτωση που προκριθεί η επιλογή του συστήματος επιστροφής εγγύησης για τη χωριστή συλλογή των πλαστικών φιαλών, θα πρέπει να υπάρχει ρύθμιση ώστε αυτά τα συστήματα, κάποια στιγμή, να αρχίσουν να δέχονται και επαναχρησιμοποιούμενες συσκευασίες.

στ) Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί ότι η επιλογή της καύσης των απορριμμάτων είναι μία επιλογή που δεν συμβαδίζει με τις επιταγές της κυκλικής οικονομίας.

Κατόπιν των ανωτέρω,

 Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

Τι προτίθεται να κάνει για να προωθηθεί μία πραγματική κυκλική οικονομία με βάση τη μείωση και την επαναχρησιμοποίηση σύμφωνα με τις ως άνω προτάσεις αντί για τη διαιώνιση ενός πανάκριβου και αναποτελεσματικού συστήματος διαχείρισης απορριμμάτων;

Η ερωτώσα βουλευτής

 Μαρία Απατζίδη