Όπως καλά γνωρίζετε, το ζήτημα των απαλλοτριώσεων γης μεταξύ της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Δήμου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης υφίσταται επί σειρά δεκαετιών. Από το 1951, οπότε και καθορίστηκε το περιβαλλοντικό ισοζύγιο της περιοχής από τη Σύμβαση Κατσαφαρόπουλου, έχουν πραγματοποιηθεί αλλοιώσεις σε αυτό, συχνά επί ζημία των δημοτών και του περιβάλλοντος.

Όπως αναφέρεται στη μελέτη της νομικής υπηρεσίας του Δήμου 3Β, το εμβαδόν των οικοδομήσιμων χώρων στη Βουλιαγμένη με διαδοχικές τροποποιήσεις ρυμοτομικού σχεδίου αυξήθηκε από 1.120 στρέμματα το 1951 (ποσοστό 37%) σε 1682,38 (ποσοστό 53%) ενώ σήμερα είναι 1.393,68 στρέμματα (ποσοστό 46%). Ενδεχόμενη αποδοχή των θέσεων της Εκκλησίας και των αιτήσεων αποχαρακτηρισμού των κοινόχρηστων χώρων ελευθέρων δόμησης, οι οποίες εκκρεμούν, θα ανεβάσει το ποσοστό αυτό σε 55%. Η αύξηση αυτή των οικοδομήσιμων ιδιόκτητων οικοπέδων της Εκκλησίας έγινε αποκλειστικά σε βάρος των χώρων προς κοινωφελείς σκοπούς και ελεύθερους από δόμηση που προέβλεπε η σύμβαση Κατσαφαρόπουλου, οι οποίοι συρρικνώθηκαν από 33% (1.008 στρέμματα) το 1951 σε 15%!!! (463,71 στρέμματα) σήμερα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1951 έως τώρα, με κάθε αποχαρακτηρισμό κοινόχρηστης έκτασης, η ιδιοκτησία επανερχόταν στην Εκκλησία βάσει σχετικού όρου, επομένως η Εκκλησία αποζημιωνόταν κάθε φορά σε γη. Με αυτό τον τρόπο η Εκκλησία πλέον κατέχει σήμερα περισσότερα στρέμματα γης από ό,τι της αναλογούσε με το ισοζύγιο του 1951. Θεωρείται εντελώς άτοπο να διεκδικεί και αποζημίωση σε χρήμα για τις απαλλοτριώσεις.

Η υπ` αριθμ. 199/2021 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, που ελήφθη στις 21 Ιουλίου 2021 βασίζεται στην πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Συντάγματος που προασπίζεται την αρχή του περιβαλλοντικού ισοζυγίου και υπογραμμίζει ότι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει ήδη αποζημιωθεί σε είδος, δηλαδή σε γη για τις επίμαχες απαλλοτριώσεις στο πολλαπλάσιο. Επίσης υπογραμμίζεται ο δασικός χαρακτήρας των υπό διεκδίκηση εδαφών και το μαχητό του κριτηρίου κυριότητας των δασών και δασικών εκτάσεων υπέρ του Δημοσίου ( ΦΕΚ Α`17-11?1-12-1836 )

Η Δημοτική Αρχή ζητά να απαλλοτριωθούν 289 στρέμματα που φέρονται ως ιδιοκτησία της Εκκλησίας της Ελλάδος, με γνώμονα την προστασία του φυσικού κάλλους της Βουλιαγμένης και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής για τους δημότες αλλά και τους πολίτες ολόκληρου του Λεκανοπεδίου Αττικής, που ωφελούνται από τη διεύρυνση των χώρων πρασίνου και κοινής χρήσης για όλους. Με αυτό τον τρόπο στο «πράσινο προάστιο» της νοτιοανατολικής Αττικής θα διαφυλαχθεί το περιβαλλοντικό ισοζύγιο το οποίο , όπως γίνεται σαφές από τους αριθμούς, έχει ήδη διαταραχθεί.

Επιπλέον, είναι επιβεβλημένο να διασωθούν οι δασικές περιοχές που ανήκουν στο Μικρό και στο Μεγάλο Καβούρι. Καθώς αντιμετωπίζουμε τη μάστιγα της κλιματικής αλλαγής και την κατακόρυφη αύξηση των πυρκαγιών που κατακαίνε όλη τη χώρα, θεωρούμε αδιαπραγμάτευτη την ανάγκη να προστατεύονται όσα δάση έχουν απομείνει στη χώρα μας.

Σύμφωνα με όλα τα παρατεθέντα στοιχεία, ερωτώνται οι υπουργοί:

  • Πώς προτίθεστε να διασφαλίσετε τα συμφέροντα των δημοτών Βούλας-Βάρης- Βουλιαγμένης και γενικότερα των πολιτών της Αττικής, που βλέπουν τους χώρους πρασίνου της πόλης να μειώνονται διαρκώς;
  • Πώς προτίθεστε να εξασφαλίσετε το περιβαλλοντικό ισοζύγιο που διαταράσσεται επ` ωφελεία των ιδιωτικών συμφερόντων κατασκευαστικών εταιρειών και της Εκκλησίας;
  • Με ποιον τρόπο θα συγκρατήσετε τη φρενήρη ανοικοδόμηση ενός από τους τελευταίους πράσινους πνεύμονες του Λεκανοπεδίου Αττικής;
  • Πώς θα διασώσετε τα εναπομείναντα δάση της Βουλιαγμένης;