Προς: τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου

 Οι κανονισμοί που έχουν δημιουργηθεί για την αδειοδότηση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που ασχολούνται με το προσφυγικό ζήτημα είναι εξοντωτικοί κυρίως για τις μικρές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που ξεκινούν από την κοινωνία των πολιτών. Σύμφωνα με τον νέο νόμο, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις χρειάζεται να επιδείξουν οικονομικές εκθέσεις των δύο τελευταίων ετών, γεγονός που είναι απαγορευτικό για τις περισσότερες. Γενικότερα, οι υποχρεώσεις που ανακύπτουν απαιτούν έναν προϋπολογισμό που είναι εξοντωτικός για τις μικρότερες από τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, καθώς χρειάζεται να πληρώνουν οι ίδιες εξωτερικούς ελέγχους από ορκωτούς λογιστές, το κόστος των οποίων είναι συχνά απαγορευτικό. Ευρύτερα, η επιβολή παρόμοιων όρων από την Πολιτεία χωρίς επαρκή διάλογο με τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις δίνει την εντύπωση μιας τιμωρητικής στάσης έναντί τους.

Επιπλέον, είναι στη διακριτική ευχέρεια του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου το να αρνηθεί την άδεια ακόμη κι αν τηρούνται οι προϋποθέσεις. Και ευρύτερα, το γεγονός ότι η αδειοδότηση εξαρτάται από αρχές που δεν είναι ανεξάρτητες από την κυβέρνηση προκαλεί προβλήματα ως προς την ελευθερία έκφρασης, την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα. Πρόκειται για μια αντιδημοκρατική εξέλιξη που απειλεί με τρόπο ριζικό την κοινωνία των πολιτών. Κατόπιν των ανωτέρω,

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

Τι προτίθεται να κάνει για να βελτιωθεί το νομικό πλαίσιο που διέπει την αδειοδότηση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων κατά τρόπο ώστε αυτό να μην είναι εξοντωτικό ειδικά για μικρές Μ.Κ.Ο. που ξεκινούν από την κοινωνία των πολιτών; Για να υπάρξει ο απαραίτητος και επαρκής διάλογος, ώστε ο αναγκαίος έλεγχος να γίνεται με τρόπο που να μην είναι απαγορευτικός για τις Μ.Κ.Ο.; Είναι δυνατή η συμμετοχή του κράτους στα έξοδα των ελέγχων, ώστε να μπορούν να επιβιώσουν οικονομικώς οι μικρότερες Μ.Κ.Ο.; 

Η ερωτώσα βουλευτής  

Μαρία Απατζίδη