Η Ελληνική νομοθεσία είναι για την προστασία των ζώων συντροφιάς  εξαιρετικά πρωτοποριακή και συνάμα αυστηρή, σύμφωνα με το άρθρο 24 του Συντάγματος, την Ευρωπαϊκή Συνθήκη για την Προστασία των ζώων και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Προστασίας των ζώων συντροφιάς.

                       Μέχρι το 2002, η μείωση του αριθμού των αδέσποτων ζώων επιτυγχανόταν μέσω της ευθανασίας, η οποία πραγματοποιείτο από τους Δήμους ως διαχειριστές των αδέσποτων ζώων σε συνεργασία με ορισμένα φιλοζωικά σωματεία που επιδοτούνταν ανάλογα με τον αριθμό των ζώων που είχαν θανατωθεί. 

                       Το 2003 ψηφίστηκε ο Ν3170/03, ο οποίος προέβλεψε την προστασία των ζώων συντροφιάς από τους Δήμους, όχι μέσω ευθανασίας, η οποία επιτρεπόταν πλέον μόνο κάτω από ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις, αλλά, αντιθέτως, μέσω της στείρωσης και της υπεύθυνης υιοθεσίας.

                       Το 2012, ψηφίστηκε ο N4039/12. Προβλέφθηκε η αξιόπιστη διαδικτυακή καταγραφή δεδομένων των αδέσποτων και δεσποζόμενων ζώων με τους ιδιοκτήτες τους που διασφαλίζει την ιχνηλασιμότητα και κατ’ επέκταση την κατά το δυνατόν καλύτερη προστασία των ζώων.

             Ποινικοποιήθηκε η παράνομη διακίνηση ζώων συντροφιάς, αυστηροποιήθηκαν οι ποινές κακοποίησης, εγκατάλειψης και εμπορίας ζώων συντροφιάς, επικαιροποιήθηκε η υφιστάμενη διαδικασία για τα αδέσποτα ζώα «ότι η φροντίδα πρέπει να ασκείται, κατά κύριο λόγο, από τους δημόσιους φορείς με την εποπτεία των Υπηρεσιών τους και να μην επαφίεται στον εθελοντισμό των Φιλοζωικών ενώσεων και σωματείων, ώστε να είναι συστηματική και όχι περιστασιακή».

 

 

                       Επιπροσθέτως, ως χώροι διαχείρισης και φροντίδας των αδέσποτων ζώων μέχρι την αποθεραπεία τους ορίστηκαν κατά κύριο λόγο τα καταφύγια τα οποία πληρούν αυστηρές προδιαγραφές με σκοπό να διασφαλιστεί η με συστηματικό, επιστημονικό και εν τέλει αποτελεσματικό τρόπο η μείωση του πληθυσμού των αδέσποτων ζώων με τη στείρωσή τους, τη θεραπεία των ασθενών ζώων, τη διαφύλαξη της υγείας των ζώων και την προστασία της δημόσιας υγείας.

                       Μάλιστα, προβλέφθηκε ότι εντός διετίας θα πρέπει να δημιουργηθούν και να λειτουργούν σε κάθε Δήμο ή σε όμορους δήμους καταφύγια αδέσποτων ζώων.

                       Σύμφωνα και με την αρμόδια Υπηρεσία του ΥΠΑΑΤ, 150 Δήμοι δεν διαθέτουν κανένα καταφύγιο (Δημοτικό, Διαδημοτικό, Ιδιωτικό, με το οποίο έχουν συνάψει σύμβαση ή άλλο) και από τους 58 Δήμους που απάντησαν ότι διαθέτουν καταφύγιο (Δημοτικό, Διαδημοτικό, ιδιωτικό, με το οποίο έχουν συνάψει σύμβαση ή άλλο), μόνον οι 40 αναφέρουν ότι διαθέτουν ή συνεργάζονται με αδειοδοτημένο καταφύγιο.  

            Γίνεται σαφές ότι χωρίς την ύπαρξη καταφυγίων που αποτελούν χώρο προσωρινής διαμονής για τα αδέσποτα ζώα, δεν μπορεί να επιτευχθεί η ορθή διαχείριση, η μείωση του αριθμού τους  καθώς και η εν γένει προστασία των αδέσποτων ζώων .

            Μετά τη μείωση κατά  5 εκατομμυρίων ευρώ του προϋπολογισμού του Φιλόδημου  για τη χρηματοδότηση των Δήμων της χώρας με σκοπό την «κατασκευή, επισκευή, συντήρηση και εξοπλισμό εγκαταστάσεων καταφυγίων αδέσποτων ζώων συντροφιάς», απαιτείται με το νέο πρόγραμμα του Υπουργείου Εσωτερικών να προβλεφθεί η δυνατότητα  χρηματοδότησης  των Δήμων για την ίδρυση και λειτουργία καταφυγίων αδέσποτων ζώων.

          Προς αυτή την κατεύθυνση για τη διευκόλυνση των Δήμων στην εύρεση χώρων για την ίδρυση καταφυγίων, θα συνέβαλε μέσω νομοθετικής παρέμβασης η επαναφορά της δυνατότητας  της ίδρυσης και λειτουργίας σε δασικές εκτάσεις, καθώς και σε δημόσιες χορτολιβαδικές και βραχώδεις εκτάσεις καταφυγίων αδέσποτων ζώων , δυνατότητα η οποία  προβλέπεται για πλειάδα άλλων περιπτώσεων  όπως για  κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις.

            Σε πολιτικό επίπεδο, θα αποτελέσει αστοχία της παρούσας κυβέρνησης, όπως ήταν και των προγενέστερων, η μη συμμόρφωση της χώρας μας στις επιταγές του Παγκόσμιου Οργανισμού για την υγεία των ζώων και τις οδηγίες και κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η αστοχία θα συμβάλει στη μη  ορθή διαχείριση των  εγκαταλειμμένων ζώων συντροφιάς  αλλά και  στη μη αποτελεσματική  προστασία των πλασμάτων αυτών από κάθε λογής συμφέροντα που τα επιβουλεύονται.