Όπως είχαμε την ευκαιρία να πούμε και κατά τη συζήτηση επί της αρχής,
το υπό συζήτηση νομοσχέδιο θίγει πολύ σημαντικά ζητήματα που χρειάζονται
τη νομοθετική μας προσοχή.
Βεβαίως, όταν προβαίνει σε παρόμοιες νομοθετικές πρωτοβουλίες η
παρούσα κυβέρνηση, με το όλως αρνητικό ιστορικό της σε παρόμοια θέματα,
όπως αυτό της κακοποίησης ανηλίκων ή αυτό της ανάπτυξης δεξιοτήτων των
παιδιών και νηπίων, δικαιούται κανείς να διερωτηθεί μήπως στην ουσία ρίχνει
στάχτη στα μάτια. Είτε για τα ατοπήματα υπουργών της που «ξεγελάστηκαν
από την υποκριτική τέχνη» των κακοποιητών που είχαν αυθαίρετα προωθήσει
σε ύπατα αξιώματα. Είτε και για εντελώς πρόσφατα ατοπήματα βουλευτών της,
που στοχοποίησαν αθώα νήπια με ονοματεπώνυμα, θυμίζοντας άλλες εποχές
της Δεξιάς. Γιατί ακούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά τα ωραία για
την ανάπτυξη και ενίσχυση των δυνατοτήτων και δεξιοτήτων των βρεφών και
των νηπίων μέσω του παιχνιδιού. Και τον σεβασμό στη μοναδικότητα και στον
ατομικό ρυθμό ανάπτυξης κάθε βρέφους και νηπίου, καθώς και την
ενδυνάμωση της σχέσης μεταξύ οικογένειας και σταθμού. Ή την τακτική
αξιολόγηση της της προόδου των βρεφών και των νηπίων, προκειμένου να
επιτευχθεί η έγκαιρη διερεύνηση τυχόν μαθησιακών δυσκολιών, αναπηριών ή
άλλων διαταραχών. Και αναρωτιόμαστε αν υπάρχει εμπαιγμός, όταν πριν λίγες
μέρες ένας βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος,
έκανε προγραφές παιδιών και νηπίων, διακινώντας λίστες με τα ονόματά τους
και δακτυλοδεικνύοντάς τα ως δήθεν υπεύθυνα για τους κινδύνους που
διατρέχει το έθνος.
Με την ευκαιρία αξίζει να θίξουμε εδώ και το γεγονός ότι οι άνθρωποι
που ομνύουν στον ελληνικό πολιτισμό δεν έχουν πίστη σε αυτόν. Γιατί να
σκανδαλίζεσαι για τα ξενικά ονόματα των παιδιών και νηπίων, αν έχεις
φροντίσει να φτιάξεις ένα εκπαιδευτικό σύστημα που να βασίζεται στην
ελληνική γλώσσα, πολιτισμό και αξίες, με κύρια τη δημοκρατία, ώστε να
υπάρξει μία πολιτισμική και δημοκρατική ενσωμάτωση; Φαίνεται ότι αυτοί που
κινδυνολογούν για τον ελληνικό πολιτισμό δεν έχουν απολύτως καμία
εμπιστοσύνη στον ίδιο τον ελληνικό πολιτισμό και στους εαυτούς τους ως
φορείς του. Δεν έχουν εμπιστοσύνη σε αυτό που λέει ο Ισοκράτης ότι οι
Έλληνες είναι αυτοί που μετέχουν στην δική μας παίδευση, στον δικό μας

2
πολιτισμό. Αλλά έχουν μία προσέγγιση καθαρά φυλετική, μία προσέγγιση
ευγονικής των Αρείων, για να μην πούμε, των «αρίστων», βάσει της οποίας ο
φυλετικά άλλος είναι ήδη ένας κίνδυνος. Το πρόβλημα κατ’ αυτή τη λογική
είναι η ίδια η φυλετική διαφορά, δείχνοντας εντέλει δυσπιστία προς τη δύναμη
του ελληνικού πολιτισμού να επιτυγχάνει τη δημοκρατική ενσωμάτωση. Όταν,
λοιπόν, τόσο πρόσφατα έχουμε δείγματα παρόμοιας στάσης απέναντι στον ρόλο
των νηπιαγωγείων και των σχολείων, πώς να εμπιστευτούμε τις προθέσεις του
νομοσχεδίου σας; Ειλικρινώς, ελπίζουμε το «Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής
Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης», αυτό το συλλογικό συμβουλευτικό και
γνωμοδοτικό όργανο, να στελεχωθεί από πολίτες που θα έχουν μία διαφορετική
στάση έναντι των παιδιών και των νηπίων από ό,τι οι βουλευτές σας και όσοι
από την παράταξή σας τους υπερασπίστηκαν.
Αλλά ας έρθουμε τώρα στην επισήμανση συγκεκριμένων προβληματικών
σημείων. Στο άρθρο 7 που αφορά στις προϋποθέσεις πρόσληψης του
προσωπικού που εργάζεται σε Φορείς Παιδικής Προστασίας, για την
απαγόρευση εργασίας απαιτείται η τελεσίδικη καταδίκη. Επαναλαμβάνω, η
τελεσίδικη καταδίκη για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας,
οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, και τα εγκλήματα σχετικά με
την οικογένεια, ενδοοικογενειακή βία και τα λοιπά. Πρόκειται για μια
προκλητική αλλά και κοντόφθαλμη αγνόηση εκ μέρους της κυβέρνησης προς
όλες τις εύλογες και έντονες αντιδράσεις όλων των εμπλεκόμενων φορέων όταν
προώθησε αντίστοιχες προβλέψεις στο νομοσχέδιο για την υποχρεωτική
συνεπιμέλεια. Είτε από αμέλεια είτε επί τούτου, πάλι η ίδια κυβέρνηση με την
ίδια νοοτροπία με νομικά κατοχυρωμένο τρόπο, θέτει η ίδια σε κίνδυνο όλους
αυτούς που ισχυρίζεται πως θέλει να προστατέψει. Γιατί όταν φτάνουμε σε
τελεσίδικη καταδίκη είναι πια πολύ αργά. Το ζήτημα είναι να προστατευθούν οι
ευάλωτες αυτές ηλικίες με ένα νομικό πλαίσιο πολύ πιο θωρακισμένο και
αποτελεσματικό. Έχουμε χρέος για αυτό! Σας καλούμε, λοιπόν, να αλλάξετε το
σημείο αυτό και να εισαγάγετε πιο αυστηρές δικλείδες ασφαλείας.
Στο άρθρο 10 που αφορά στην ενίσχυση των δεξιοτήτων του
προσωπικού των Φορέων Παιδικής Προστασίας. Αναφέρεται πως οι φορείς
οφείλουν να προβαίνουν στις απαραίτητες ενέργειες για την ενίσχυση αυτή με
αυτή «να διεξάγεται με κάθε πρόσφορο τρόπο και μέσο, συμπεριλαμβανομένης
και της εξ αποστάσεως και ασύγχρονης εκπαίδευσης, καθώς και μέσω της χρήσης
ειδικά διαμορφωμένων εγχειριδίων και ενημερωτικών εντύπων». Δεν
προσδιορίζεται όμως ποιος θα έχει τη δυνατότητα να παρέχει την εκπαίδευση
αυτή. Θα είναι κρατικός εκπαιδευτικός φορέας η όποιος ιδιώτης επιθυμεί θα

3
μπορεί να την παρέχει; Και με ποια κριτήρια θα κρίνεται κατάλληλος;
Πρόκειται για ασάφειες που γεννούν ανησυχίες.
Με τα άρθρα 15 και 16 που αφορούν στο πρόγραμμα «Κυψέλη»,
συστήνεται ως συμβουλευτικό και γνωμοδοτικό όργανο Εθνικό Συμβούλιο
Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης. Κατά τα πρότυπα της κυβέρνησης
το συγκεκριμένο συμβούλιο μόνο ως επιστημονικός μανδύας θα μπορεί να
λειτουργήσει, καθώς στη συντριπτική του πλειοψηφία θα στελεχώνεται από
διορισμένα από την κυβέρνηση στελέχη των υπουργείων. Πάλι δοτή
«επιτελικότητα» θα κάνει κυβερνητικό παραγοντιλίκι εις βάρος αυτών που
υποτίθεται ότι θα υπηρετεί.
Το άρθρο 26 τροποποιεί την παράγραφο 2 του άρθρου 8 του νόμου
4538/2018 που αφορά στα ηλικιακά όρια αναδοχής και τις προϋποθέσεις. Εδώ
η κυβέρνηση δε διορθώνει λάθη του παρελθόντος όπου όσον αφορά στα φυσικά
προσόντα των γονέων και αναδόχων γίνεται μια θολή αναφορά στην καλή υγεία
χωρίς αυτό να διευκρινίζεται επαρκώς. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος οι ανάδοχοι
να μην έχουν τις απαιτούμενες δυνατότητες να επιτελέσουν το έργο τους, όπως
είχαν την ευκαιρία να σημειώσουν και άλλοι συνάδελφοι κατά τη διαβούλευση.
Χρειάζεται μεγαλύτερη ακρίβεια.
Στα άρθρα 36 και 37 που αφορούν στον «Προσωπικό Βοηθό για Άτομα
με Αναπηρία» γίνεται μια γενική αναφορά σε κοινωνικά κριτήρια που θα
λαμβάνονται υπόψη για την επιλογή των αιτούντων. Ενώ για τις αμοιβές των
εργαζόμενων στο πρόγραμμα απλά αναφέρεται πως αυτές θα γίνονται από τον
Ο.Π.Ε.Κ.Α. χωρίς καμία περαιτέρω διευκρίνιση ως προς το ύψος των αμοιβών
και τα λοιπά. Και εδώ χρειάζεται μεγαλύτερη ακρίβεια.
Στο Μέρος Πέντε [Ε΄] τώρα: Όσον αφορά στο πρόγραμμα «Ημιαυτόνομη
Διαβίωση σε Διαμερίσματα των ατόμων δεκαπέντε ετών και άνω» και το
Πρόγραμμα χρηματοδότησης για τη δημιουργία νέων τμημάτων βρεφικής
φροντίδας, χρειάζεται να εκφράσουμε και πάλι την έντονη ανησυχία μας,
δεδομένης της αμαρτωλής ιστορίας της παρούσας κυβέρνησης. Δίνεται για
ακόμα μία φορά η δυνατότητα, με ασαφείς και θολές διατάξεις σε υμετέρους να
εκμεταλλευτούν προγράμματα για προσωπικό πλουτισμό. Στο Άρθρο 46
προβλέπεται η δημιουργία 50.000 νέων θέσεων για βρέφη. Ελπίζουμε,
παρεμπιπτόντως, να μην χρειάζονται τα βρέφη αυτά την έγκριση του κυρίου
Μπογδάνου. Οι 50.000 αυτές θέσεις δημιουργούνται σε υφιστάμενους ή νέους
σταθμούς, και μπορούν να συμμετέχουν ιδιώτες. Όπως χαρακτηριστικά
αναφέρεται, «Οι δαπάνες χρηματοδότησης βαρύνουν τον προϋπολογισμό του

4
Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και καλύπτονται από
ενωσιακούς πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας». Αφορά σε
εργασίες ανέγερσης, ανακαίνισης, επισκευής και διαμόρφωσης υφιστάμενων
κτιριακών και εξωτερικών χώρων, δηλαδή η κυβέρνηση χρηματοδοτεί
ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς που, όπως φανταζόμαστε, δεν θα
παρέχουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν. Χρειάζονται και εδώ τροποποιήσεις ώστε
να αποκλειστεί η δυνατότητα διασπάθισης δημοσίου χρήματος κατά τα
ειωθότα.
Ως προς τους προσωπικούς βοηθούς για άτομα με αναπηρία. Κατ’ αρχήν,
μας προβληματίζει η ασάφεια στο ότι οι ωφελούμενοι του πιλοτικού
προγράμματος προκύπτουν κατόπιν επιλογής αντιπροσωπευτικού δείγματος
μεταξύ των αιτούντων στη βάση προκαθορισμένων κριτηρίων. Τι σημαίνει
«αντιπροσωπευτικό δείγμα»; Τα κριτήρια δεν προσδιορίζονται με επάρκεια.
Προσπάθησα να καταδείξω τα άρθρα του νομοσχεδίου που έχουν τις πιο
προβληματικές ασάφειες ή λανθασμένες προβλέψεις και όπου ελλοχεύουν οι
μεγαλύτεροι κίνδυνοι για εκμετάλλευση και κατάχρηση. Και επιφυλασσόμαστε
να συνεχίσουμε την αναγκαία αυτή συζήτηση στην προσεχή συνεδρία.https://www.youtube.com/watch?v=JtUl19HR4uM