Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο θίγει πολύ σημαντικά ζητήματα που
χρειάζεται να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής, καθώς, όπως συνηθίζουμε να λέμε
ως ΜέΡΑ25, μία κοινωνία κρίνεται από το πώς φέρεται στα πιο επισφαλή και
τρωτά μέλη της. Είναι, λοιπόν, κατ’ αρχήν θετικό ότι έχουμε επιτέλους ένα
νομοσχέδιο με διατάξεις που αφορούν στην πρόληψη και αντιμετώπιση
περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων από μία κυβέρνηση που
ως τώρα έχει υπάρξει διαβόητη κυρίως για το ότι ξεγελιέται από την υποκριτική
τέχνη των κακοποιητών. Ενώ άλλες διατάξεις αφορούν στην προώθηση των
θεσμών της αναδοχής και της υιοθεσίας, τη σύσταση υπηρεσίας του
προσωπικού βοηθού ατόμων με αναπηρία και τη δημιουργία νέων τμημάτων
βρεφικής φροντίδας.
Όσο όμορφα και απαραίτητα και να φαίνονται τα προγράμματα αυτά που
δημιουργούνται, θα ήταν κανείς αφελής εάν θεωρούσε πως η Μητσοτάκης Α.Ε.
ανακάλυψε ξαφνικά την αξία του κοινωνικού κράτους και των κοινωνικών
υπηρεσιών. Με το νομοσχέδιο που προωθείται εγκαινιάζονται μια σειρά
κοινωνικών προγραμμάτων, κάποιων πιλοτικών και κάποιων μόνιμων. Για τη
Μητσοτάκης Α.Ε. του κοινωνικού δαρβινισμού της «φυσικής ανισότητας» και
των ψυκτικών του Περιστερίου τα προγράμματα αυτά είναι μία ακόμα καλή
ευκαιρία για τη διανομή δημόσιου χρήματος με κοινωνικό αμπαλάζ. Όλο και
περισσότερες δομές και υπηρεσίες του δημοσίου ή που το δημόσιο θα έπρεπε
να διαχειρίζεται δίνονται σε ιδιώτες που όμως χρηματοδοτούνται από δημόσιο
χρήμα. Διαιωνίζονται έτσι φρενήρεις παροχές σε ημετέρους σύμφωνα με τις
συνήθειες της κυβέρνησης. Το κόστος όλων αυτών των παροχών δεν
διευκρινίζεται. Αντιθέτως διευκρινίσεις, όπως το ύψος της μισθοδοσίας που θα
λαμβάνουν οι εργαζόμενοι συνολικό κόστος και τα λοιπά, μετατίθενται σε
μελλοντικές ΚΥΑ. Η μόνη αναφορά που γίνεται είναι μια γενική που δηλώνει
πως η χρηματοδότηση θα προέρχεται από κρατικούς πόρους και το Ταμείο
Ανάκαμψης. Αν αυτά προστεθούν σε όλα όσα η κυβέρνηση έχει υποσχεθεί πως
θα καλυφθούν μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης υπάρχουν δύο πιθανότητες. Ή το
σύνολο θα ξεπεράσει ολόκληρο το Ταμείο Ανάκαμψης, που ουσιαστικά
σημαίνει πως η κυβέρνηση τάζει λαγούς με πετραχήλια. Ή θα

2
χρηματοδοτηθούν με ό,τι περισσέψει από αυτά που η ολιγαρχία δεν θα
καταδεχτεί να αρπάξει. Οπότε θα λειτουργεί με ψίχουλα, καθιστώντας όλες
αυτές τις υπηρεσίες εκ των προτέρων πλήρως απαξιωμένες.
Υπάρχουν, όμως κι άλλες λάθος αρχές στο νομοσχέδιο. Μία από αυτές
διαφαίνεται χαρακτηριστικά στο άρθρο 7. Και είναι η απαγόρευση πρόσληψης
στο προσωπικό που εργάζεται σε Φορείς Παιδικής Προστασίας (ΦΠΠ), μόνο με
τελεσίδικη καταδίκη για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας,
οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, και για εγκλήματα σχετικά
με την οικογένεια, ενδοοικογενειακή βία και τα λοιπά. Φαίνεται πως η
κυβέρνηση δεν έμαθε τίποτα από τις εύλογες και έντονες αντιδράσεις όλων των
εμπλεκόμενων φορέων, όταν προώθησε αντίστοιχες προβλέψεις στο
νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Είτε από αμέλεια είτε επί
τούτου, πάλι η ίδια κυβέρνηση με την ίδια νοοτροπία με νομικά κατοχυρωμένο
τρόπο, θέτει η ίδια σε κίνδυνο όλους αυτούς που ισχυρίζεται πως θέλει να
προστατέψει.
Όσον αφορά στο πρόγραμμα Κυψέλη, κατά τα άρθρα 15 και 16
συστήνεται ως συμβουλευτικό και γνωμοδοτικό όργανο Εθνικό Συμβούλιο
Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης. Κατά τα πρότυπα της κυβέρνησης
το συγκεκριμένο συμβούλιο μόνο ως επιστημονικός μανδύας θα μπορεί να
λειτουργήσει καθώς στη συντριπτική του πλειοψηφία θα στελεχώνεται από
διορισμένα από την κυβέρνηση στελέχη των υπουργείων.
Γιατί και με το πρόγραμμα «Ημιαυτόνομη Διαβίωση σε Διαμερίσματα
των ατόμων δεκαπέντε ετών και άνω» και το Πρόγραμμα χρηματοδότησης για
τη δημιουργία νέων τμημάτων βρεφικής φροντίδας στο Πέμπτο Μέρος δίνεται
για ακόμα μία φορά η δυνατότητα, με ασαφείς και θολές διατάξεις σε
υμετέρους να εκμεταλλευτούν προγράμματα για προσωπικό πλουτισμό.
Προβλέπεται η δημιουργία 50.000 νέων θέσεων για βρέφη. Ελπίζουμε κατ’
αρχήν να μην αφορά όσα βρέφη εγκρίνει ο κ. Μπογδάνος. Μπορούν να
συμμετέχουν και ιδιώτες σε αυτά. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «Οι
δαπάνες χρηματοδότησης βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εργασίας
και Κοινωνικών Υποθέσεων και καλύπτονται από ενωσιακούς πόρους του
Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας». Αφορά σε εργασίες ανέγερσης,
ανακαίνισης, επισκευής και διαμόρφωσης υφιστάμενων κτιριακών και
εξωτερικών χώρων. Δηλαδή η κυβέρνηση χρηματοδοτεί ιδιωτικούς
βρεφονηπιακούς σταθμούς που όπως φανταζόμαστε δεν θα παρέχουν τις

3
υπηρεσίες τους δωρεάν. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η κυβέρνηση θα διανέμει
δημόσιο χρήμα σε ημέτερους με την αφορμή των κοινωνικών προγραμμάτων.
Ως προς τους προσωπικούς βοηθούς για άτομα με αναπηρία. Κατ’ αρχήν,
μας προβληματίζει η ασάφεια στο ότι οι ωφελούμενοι του πιλοτικού
προγράμματος προκύπτουν κατόπιν επιλογής αντιπροσωπευτικού δείγματος
μεταξύ των αιτούντων στη βάση προκαθορισμένων κριτηρίων. Τι σημαίνει
«αντιπροσωπευτικό δείγμα»; Τα κριτήρια δεν προσδιορίζονται με επάρκεια. Ως
ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι ο σκοπός μας είναι όχι μόνο να γίνονται σεβαστά τα
αρνητικά δικαιώματα των ΑμεΑ, δηλαδή λόγου χάρη να μην υπάρχουν
διακρίσεις και ούτω καθεξής, αλλά κυρίως τα θετικά δικαιώματά τους, δηλαδή
να υπάρξει φροντίδα για να ζουν τα ΑμεΑ την πληρέστερη δυνατή ζωή με
άνθηση των δεξιοτήτων τους. Για αυτούς τους λόγους ως ΜέΡΑ25 δίνουμε
ιδιαίτερη σημασία στην αντισταθμιστική εκπαίδευση με στόχο την ένταξη και
επανένταξη μαθητών στη διαδικασία μάθησης, τη μείωση της μαθητικής
διαρροής, την επιτυχή ολοκλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και την
αύξηση των ποσοστών πρόσβασης στη δεύτερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας
εκπαίδευσης. Προτείνουμε σχετικά τη θεσμοθέτηση μίας Τάξης Ένταξης,
δηλαδή την ύπαρξη ενός εκπαιδευτικού Ειδικής Αγωγής για κάθε 60-100
μαθητές σε όλη τη βασική Εκπαίδευση με σκοπό την έγκαιρη και
αποτελεσματική αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών εντός της σχολικής
μονάδας.
Το ίδιο ισχύει και για τα άτομα που έχουν ζητήματα δυσλεξίας και
μαθησιακών δυσκολιών και δεν καταφέρνουν να ξεδιπλώσουν όλο το δυναμικό
τους, ενώ συχνά μέσα στο σχολείο περιθωριοποιούνται καθώς δεν τους δίνεται
ο κατάλληλος τρόπος να αντιληφθούν πράγματα που δυσκολεύονται να
καταλάβουν ή να απομνημονεύσουν. Για ένα σχολείο συμπερίληψης θα πρέπει
η διδασκαλία στις τάξεις να προσαρμοστεί και στο δικό τους τρόπο μάθησης
και λειτουργίας. Πρέπει να προβλέψουμε ικανά σε αριθμό και πυκνότητα
επιστημονικά κέντρα για δωρεάν ψυχολογική και θεραπευτική στήριξη για
παιδιά και οικογένειες, αλλά και για στήριξη και επιμόρφωση των
εκπαιδευτικών. Το σχολείο γενικότερα χρειάζεται ειδικό παιδαγωγικό υλικό και
προσαρμοσμένη διδασκαλία σε μικρές ομάδες για τα παιδιά της τάξης ένταξης,
τις τάξεις υποδοχής και τα παιδιά με μαθησιακές και ειδικές ανάγκες.
Παρόμοιες πολιτικές θα μας βοηθήσουν να ανοίξουμε πραγματικά τα σχολεία
μας στα ΑμεΑ και να φέρουμε σε επαφή όλη την εκπαιδευτική κοινότητα με
την ύπαρξη και τις ανάγκες των ΑμεΑ.

4
Τα ζητήματα αυτά, όμως, τα συνδέουμε με την Πρόταση Νόμου μας
στην οποία αποσκοπούμε για ένα βασικό εισόδημα σε συνδυασμό με ΑμεΑ,
περί τα 1000 Ευρώ, το οποίο κλιμακούμενο θα μπορεί να εξασφαλίσει τις
βασικές ανάγκες των ΑμεΑ και να έτσι να τους επιτρέψει μια ζωή προσωπικής
ανθοφορίας και πλήρους ένταξης στην κοινωνία. Πρόκειται βέβαια για
πολιτικές που λύνουν με ριζοσπαστικό τρόπο τα παρόμοια προβλήματα σε
σύγκριση με τις άτολμες πολιτικές του παρόντος νομοσχεδίου, για τις οποίες
επιφυλασσόμαστε και είμαστε κατ’ αρχήν δύσπιστοι λόγω και του προτέρου
βίου της κυβέρνησης.https://www.youtube.com/watch?v=TlhrnaCRu80